Review: Springfield Cosmetics

Springfield Cosmetics, ik had er nog nooit van gehoord. Toen ik een dagje in Antwerpen ging winkelen met mijn vriend, kwamen we ook bij de winkel van kledingmerk Springfield. Altijd leuk om even binnen te kijken, zeker met de solden! Ik had een leuk jurkje gevonden en afgerekend, ik draai me om en voilà: make-up!

 

 

De verpakkingen alleen al zagen er heel erg leuk uit, en dus moest ik natuurlijk even snuffelen. Ik werd niet teleurgesteld, wat een mooie producten! Uiteindelijk ging ik naar huis met drie blushes en twee oogschaduws. Vandaag een review van deze producten van dit onbekende merk.

 

 

Na even googlen heb ik trouwens geleerd dat de Springfield cosmetica vrij nieuw is, en je kunt de producten ook aanschaffen via de website :) De prijzen zijn €4,95 per oogschaduw en €4,99 per blush.

 

 

De verpakkingen zijn vrolijk en lekker meisjesachtig – roze met wit. Ze zijn rond en erg efficient van vorm, geen gekke poespas. Wel zijn ze gemaakt van karton wat, hoewel mooi en fijn in de hand liggend, erg kwetsbaar kan zijn voor vlekken, deuken en nattigheid. De blushes hebben een leuk bloemen en blaadjes patroontje en de oogschaduws kleine zonnetjes.  Wat mij nog meer opvalt is dat er bar weinig informatie op de verpakkingen staat – enkel merk, soortproduct, naam van de kleur en een streepjescode. Ik kan dus niets zeggen over de ingrediënten of precieze inhoud. Echter, de blushes zijn van flink formaat!

 

 

Ik heb drie blushes in de kleuren ‘Pink’, ‘Melocotón’ en ‘Granada’ gekocht.

 

 

De swatches zijn met de vingers aangebracht op een droge huid zonder basis, wat zijn ze goed gepigmenteerd! Heerlijk felle kleuren, perfect voor de zomer! De blushes zijn alledrie mat, alleen in ‘Pink’ zie ik heel sporadisch een ieniemini glittertje langskomen.

 

 

Verder nam ik ook nog twee leuke shimmer oogschaduws mee, namelijk ‘Beige’ en ‘BlueBlack’. Ik koos voor deze twee kleuren omdat ik verslaafd ben aan mooie highlighter kleuren plus ik verbaasde me in de winkel enorm over hoe goed de blauwe oogschaduw swatchte. In mijn ervaring is het niet zo makkelijk om een goede donkerblauwe oogschaduw te vinden, en deze was veelbelovend.

 

 

Wederom zijn de swatches aangebracht met mijn vingers, zonder basis. Nice! De beige is stiekem niet zo heel erg bijzonder, maar toch een mooi kleurtje. De blauwe vind ik een mooie aanvulling op mijn stash. Ik ga hem binnenkort zeker gebruiken in een look!

 

Kennen jullie dit merk al?

 

Liefs,

Inge

Recept: Yoghurt Nectarine Ijstaart

 

Het is warm, warmer, warmst! En wat willen we dan? Juist, dan willen we koud, kouder, koudst! Niets is zo lekker als een gebakje als de lekkere trek toeslaat, maar niets is nóg lekkerder als een ijsje als het warm is.

 

Maar hoewel we graag zoet eten, willen we natuurlijk ook gezond eten. Daarnaast hoeft het voor mij ook niet allemaal zó zoet meer voor mij persoonlijk, en gelukkig is er dan een uitkomst! Yoghurt! Ik ben helemaal gek op frozen yoghurt, helaas zijn er maar een paar plekken in Nederland waar ze het verkopen. Gelukkig hebben we google, de beste vriend voor iedereen met een vraag! Ik ben dan ook op zoek gegaan naar leuke recepten en toen ik dit recept tegen kwam, moest ik het uitproberen! Het originele recept komt van deze website, maar ik heb het recept iets aangepast.

 

 

Duur: 50 minuten bezig zijn plus 3 uur in de diepvries.

Voor 10 personen.

 

Ingrediënten:
4 rijpe nectarines
3 – 4 eetlepels suiker
200 ml slagroom
200 ml yoghurt
Een pak bisquitjes, 150-200 gram
150 gram boter

 

Benodigdheden:
3 kommen (je kunt er ook 2 gebruiken als je er 1 tussendoor wast)
Schilmesje
Snijdplank
(Spring) vorm
Vork of stamper
(Eet) lepels
Maatbeter (tip:  hergebruik het 200 ml slagroom-bekertje om de yoghurt in af te meten)
Pannetje
Garde of mixer

 

Aanwijzingen:
1) Was en schil de nectarines en snijd ze in stukken.

2) Doe de nectarines in een schaal, en schep er 1 eetlepel suiker bij. Roer goed door en laat 30 minuten intrekken. Schep de nectarines af en toe nog eens om. Na 30 minuten kun je de nectarines fijn prakken met een vork of een stamper. Kies zelf of je van stukjes of juist niet houdt.

3) Zet een steelpan op het vuur en doe hier de boter in. Laat rustig smelten.

4) Ondertussen pak je de koekjes, doe je deze in een schaal en kun je met je handen (wel even wassen!) de koekjes breken tot een grote kruimel massa. Je kunt dit ook met een lepel doen (tip voor de laatste brokjes!) of in een theedoek met een hamer.

5) Meng de kruimels met de gesmolten boter en roer goed. Schep de mix in de springvorm, en verdeel het goed over de bodem. Pak een lepel en duw /strijk met de bolle kant de bodem mooi glad, en druk hem tegelijk stevig aan. Zet de vorm met bodem in de koelkast om af te koelen.

6) Hierna ga je de slagroom opkloppen in een (andere) kom. Neem hiervoor een garde of een mixer. Begin met een minuutje en voeg halverwege onder het mixen twee eetlepels suiker toe.

7) Neem de yoghurt en voeg deze toe aan de kom met nectarines, doe er ook de slagroom bij en roer alles goed door elkaar. Je kunt ervoor kiezen om nog eens met de mixer door dit beslag heen te gaan als je het extra fijn wilt. Proef de mix, en beslis of je het zoeter wilt maken met nog wat suiker (ik heb er zelf op dit moment nog 1 eetlepel suiker bij gedaan).

8) Giet het beslag in de springvorm op de kruimelbodem en zet voor 3 uur in de diepvries om koud te worden en te stijven.

 

Tip: Je kunt ook extra slagroom opkloppen zodat je nog een lekkere topping hebt voor óp de taart!

 

 

Tast toe! :)

 

Maken jullie wel eens ijstaart? :)

 

Liefs,

Inge

Personal: Loslaten en Vasthouden

Zekerheid, wat is dat nou? En originaliteit? Deze vragen, deze onzekerheden – ik krijg er af en toe de bibbers van!

 
Want, wanneer schrijf je nou leuk? Ben je snel jaloers? Vind je jezelf goed genoeg? Kun je het eigenlijk wel? Gewoon doen! Zeggen ze dan. Maar ja, zij zijn succesvol en jij bent een beginner. Iemand waarbij het sowieso altijd maar stroef en lastig gaat. Want ja, zo ben jij nou eenmaal en die autisme spectrum stoornis helpt er ook niet zo goed bij. Wat moet je nou?

 

Lekker jezelf zijn, dat wil je. Schrijven, dat wil je. Creeëren, dat wil je!!! Dat vind je leuk, daar ligt je talent. Je doet niets voor niets een opleiding aan de kunstacademie. Autonome Beeldende Kunst. Want een kunstenaar, dat ben jij. En dat wil je zijn, dat is jouw kern. En dat jou visie op kunst en wat je wilt doen misschien iets breder is, leuk toch? Sieraden maken, bloggen over beauty en make-up, DIY’s maken, lekker een middagje wegtypen… Tsja… Maar waarom komt er dan toch zo weinig op dat blog? En waarom schiet het dan niet op met die webshop? En je portfolio, die is al een jaar niet bij gewerkt…. Paniek? Nogal! Maar, wat doe je eraan? Juist, rustig blijven en je best doen, want meer kan niemand van jou verwachten. Die lezers komen wel, die angsten die heb je gewoon, die woorden komen vanzelf wel. Laat jezelf zien, geef je bloot.

 

Ik wil zo graag vanalles doen, maken, op mijn blog zetten, leren, lezen, zeggen, helpen, horen. Maar toch blijft het af en toe erg veilig, die artikels. Want dan slaat de onzekerheid toe. Ik ben iemand die altijd alles 100 keer checkt, en dat kan erg vermoeiend worden. Waarom denk je dat ik al zo lang doe over een artikel over mijn “stoornis” pdd-nos? De lieve Amber van Fabulog zit al een tijd te wachten… Maar het is zo eng… Zo moeilijk.

 

Ik heb een hekel aan telefoneren (meer specifiek: om zelf iemand op te moeten bellen), maar ook e-mails en reacties vind ik eng. Begrijp me niet verkeerd, ik ben overal zo blij mee! Maar op de een of andere manier vliegen de zenuwen me naar de keel als ik een nieuwe e-mail krijg. Of een reactie. SPANNEND roept mijn hele lichaam. BANG roept een stemmetje achter in mijn hoofd. Ik kan het best relativeren hoor, ik weet best dat er eigenlijk niks engs aan is. Maar toch ben ik soms bang dat er iets vervelends in staat bij sommige dingen, en toch blijft het altijd spannend… Vandaar dat het soms wat langer duurt voordat ik een reactie geformuleerd heb.

 

Ik kan best schrijven, maar moet alles loslaten en dat is de laatste tijd toch weer lastig. Ik ben zo hard bezig geweest voor 100 en 1 dingen, dat alles toch weer verwarrend en ver weg aan voelt. En ik wil er juist zo graag diep in duiken. Ik ben creatief, bedenk graag dingen. Maar een eigen DIY bedenken… Waarom heb ik ineens als ik er iets mee wil, of als ik het wil delen, weer geen ideeën meer? Is dat niet iets heel erg typisch? Want wie herkent dat nou niet, het concept van ‘het dingen willen doen als je geen tijd hebt versus het je kapot vervelen als je vrij bent’. Tsja. Je zal er mee om moeten gaan, en jezelf meer pushen om dingen te doen. Iets waar ik al lange tijd mee worstel. Ik ben iemand van de korte intense obsessies. Om er dan nooit meer iets mee te doen, hoewel ik er nog vaak genoeg aan denk. Het is tijd om los te laten, maar ook om vast te houden. Het is tijd om te doen, en niet zoveel te denken.

 

Dus, wie weet? Meer artikels? Meer van mijzelf? More alive than ever, I hope!

 

Liefs,

Inge

Shoplog #004 & Unboxing & Review: Meow Cosmetics Bestelling #01

Recentelijk werd ik verliefd op een prachtig minerale make-up merk Meow Cosmetics. The lovely Viola van Killer Colours blogde er namelijk over, inclusief swatches, en ik was verkocht! Daar wilde ik ook wel eens wat bestellen…

 

 

En daar was mijn pakketje dan! Netjes verpakt in een bubbelenvelop, zat een leuk voile zakje met panterprint waarin alle potjes oogschaduwpigment in zaten.

 

 

En dit zijn ze dan, alle kleurtjes op een rijtje. De potjes zijn van transparant plastic met een zwarte rand, niet heel speciaal maar wel handig.Op de bovenkant zit een stickertje met de naam van de serie waaruit de kleuren komen, de LE.

 

 

Op de onderkant van de potjes staat de naam van de kleur en nog wat meer informatie.

Zoals je ziet heb ik de kleuren Prophecy, Brazilian, Sand Dune, Miw, Erato, Saltwater en Spider Monkey gekocht.

 

 

Elk potje was gesealed met plastic, en ook zat er een netjes geprinte factuur bij. Zoals je ziet heb ik alle stickers die op de potjes zaten op de factuur geplakt :)

 

 

En zo ziet het potje er dan uit. Heel netjes, er zit ook een stickertje over de gaatjes van het oogschaduwpotje heen :)

 

 

Uitgepakt en mooi op een rijtje. En dan nu de swatches!

 

 

De swatches zijn gemaakt op een droge huid, met mjin vingers, zonder basis. De foto hierboven is gemaakt in de zon, en de foto hier onder in gewoon daglicht in mijn kamer.

 

 

Zijn ze niet geweldig mooi? Ik ben er helemaal weg van, en ik heb zelfs al meer besteld :)

 

Gebruik jij wel eens poeder oogschaduws/pigmenten?

 

Liefs,

Inge

Review: Make Up Forever pigmenten

Aan het begin van de zomer vond ik deze prachtige pigmenten van Make Up Forever bij de Sephora in de afprijzing. Leuk! Daar moest ik er een paar van meenemen ;)

 

 

De potjes zijn transparant met zwart, gemaakt van plastic. Simpel maar handig in gebruik.

 

 

Ik heb een hard roze, matte tint uit gekozen, een licht roze/gouden duochroom pigment en een duochroom groen/bruin pigment.

 

 

Helaas kan ik de kleuren niet noemen, ze hebben allemaal wel een nummer maar nadat ik ze uit hun doosjes had gehaald, kwam ik erachter dat er op de potjes helemaal niks staat…. Echt heel stom! Ik ga er nog achteraan, maar op het moment weet ik dus niet welke welke is…

 

 

De potjes hebben een plaatje met drie gaatjes waar het pigment doorheen komt. Naar mijn mening net een beetje weinig, maar goed. Als je het potje dichtdoet en het op zijn kop hout, of zelfs een keer schudt, komt er pigment op het plaatje te liggen.

 

 

De swatches! Zonder basis, helemaal droog aangebracht met mijn vingers op de huid van mijn arm. Ziet er goed uit, he? Ze brengen ook fijn aan, en de lichte kleur heb je al kunnen zien in de rood-gele look die ik eerder heb geplaatst.

 

Liefs,

Inge